Пародонтитис

Пародонтитисот е најчеста болест која ги афектира ткивата кои ги опкружуваат забите, и која создава последици врз буко-денталната рамнотежа и имаат импакт врз целото здравје.

1.Анатомија: пародонт

Поимот пародонт ги опишува ткивата кои ги опкружуваат забите и ја осигуруваат нивната потпора, постојат 4 ткива:

  • Гингива, формирана од букалната слузница, покриена со кератинизирана обвивка. Таа ја покрива внатрешната и надворешната страна на виличната коска и ги затегнува забите.
  • Алвеоларната коска ги опкружува забите и претставува нивна примарна потпора, се протега врз базалната коска која ја формира вилицата. Нејзината форма евоулира, способна е да се ремоделира и да ја променува големината во функција на некои услови ( растење на заб кај децата, екстракција на заб , итн.)
  • Цементот е минерализирано ткиво кое личи на коската и го покрива коренот на забот
  • Дезмодонт: исто така наречен и алвео-дентален лигамент, овозможува спврзување на забот со алвеоларната коска. Се состои од заемни влакна кои се закачуваат на едната страна на  надворешноста на цементот и од  другата за алвеоларната коска. Игра главно улога при амортизација на забот и амортизација на шокот при кој подлежат забите.

2.  Причини за болеста

Пародонтитисот инфективна болест:

  • Поврзана е со неурамнотеженоста во поглед на оралната флора. Усната празнина е природно населена со бактерии. Се случува нормалната здрава бакетериска флора да биде заменете од патогени бактерии, агресивни за пародонталните ткива. Меѓу бактериите причинители за болеста најчесто ги среќаваме Porphyromonas gingivalis  и Actinobacillus actinomycetemcomitans.
  • Исто така оваа болест е поврзана со грешки на имуниот систем. Лицата кои се заолени од Сида на пример се особено чувствителни.

Некои ризик фактори можат да доведат до развој на пародотитис, како што се тутунот и алкохолот.

3. Симптоми и карактеристики на продонтитисот

Пародонтитисот се манифестира преку различни симптоми, кои што треба да го алармираат пациентот да посети консултација со заболекар:

  • Отечена гингива, црвена , спонтано крвари или при четкањето на забите, понекогаш е болна;
  • се формираат празнини или забите се раделуваат
  • забите почнуваат да стануваат мобилни
  • Појава на лош здив.

4.Компликации на болеста

Пародонтитисот создава ресорбција на алвеоларната коска и ситрукција на пародонталниот лигамент; забот се разлабавува поради загубата на атачаментот. Ако ситуацијата не подлежи на соодветна терапија, можна е ектракција на забот.

Болеста се генерализира за сите заби и влијае врз рамнотежата на дентицијата.

Постојат исто така поврзаности меѓу пародонтитисот и другите болести:

  • Пациентите кои боледуваат од пародонтитис имаат поголеми шанси да развијат кардиоваскуларни болести. Ризикот од инфаркт е двоен.
  • Пациентите кои страдаат од дијабетис имаат поголеми шанси за побрз развој на пародонтитис.
  • Пародонтитисо исто така го зголемува ризикот од добивање на белодробни инфекции.

 Забелешка : Трудниците кои страдаат од некои форми на продонтитис за време на бременоста имаат голем ризик од прерано раѓање.

5. Превенција и лекување на пародонтитисот

 Буко-дентална хигиена

Pour prévenir et enrayer la parodontite, il est indispensable d’avoir une bonne hygiène bucco-dentaire, pour éliminer les bactéries et empêcher la formation de tarte. Il convient :

  • de se brosser les dents deux fois par jour, avec une brosse à dent souple pour ne pas endommager les gencives, changée tous les deux mois ;
  • d’utiliser des bossettes inter-dentaires ou du fil de soie pour accéder aux zones difficiles ;
  • de bénéficier d’un détartrage régulier chez le dentiste.

Surfaçage radiculaire

Le dentiste procède à un nettoyage complet et en profondeur des dents et de leurs racines pour assurer l’élimination des poches parodontales. Ce traitement se déroule sous anesthésie locale.

Traitement antibiotique

Pour détruire les bactéries responsables de la dégradation des tissus, le dentiste propose dans certains cas un traitement antibiotique, sur 7 jours généralement.

Un diagnostic bactériologique est souvent mis en œuvre pour identifier les bactéries responsables et prescrire la molécule la plus adaptée.

Traitement chirurgical

Dans les cas les plus sévères, il est parfois nécessaire d’ouvrir la gencive pour permettre un nettoyage efficace des poches parodontales.

Des techniques de greffes peuvent également restaurer les tissus endommagés :

  • la greffe de gencive, généralement réalisée à l’aide d’un greffon prélevé au niveau du palais ;
  • la greffe osseuse, à l’aide de biomatériaux ou d’un greffon osseux provenant du patient.

Lorsque la dent ne peut être sauvée, elle est extraite et remplacée par une prothèse fixée sur un implant.

Prenez soin de vos dents grâce à nos contenus !

 

Advertisements

Напишете коментар

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Промени )

Twitter слика

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Промени )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Промени )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Промени )

Connecting to %s