Пародонтитис

Пародонтитисот е најчеста болест која ги афектира ткивата кои ги опкружуваат забите, и која создава последици врз буко-денталната рамнотежа и имаат импакт врз целото здравје.

1.Анатомија: пародонт

Поимот пародонт ги опишува ткивата кои ги опкружуваат забите и ја осигуруваат нивната потпора, постојат 4 ткива:

  • Гингива, формирана од букалната слузница, покриена со кератинизирана обвивка. Таа ја покрива внатрешната и надворешната страна на виличната коска и ги затегнува забите.
  • Алвеоларната коска ги опкружува забите и претставува нивна примарна потпора, се протега врз базалната коска која ја формира вилицата. Нејзината форма евоулира, способна е да се ремоделира и да ја променува големината во функција на некои услови ( растење на заб кај децата, екстракција на заб , итн.)
  • Цементот е минерализирано ткиво кое личи на коската и го покрива коренот на забот
  • Дезмодонт: исто така наречен и алвео-дентален лигамент, овозможува спврзување на забот со алвеоларната коска. Се состои од заемни влакна кои се закачуваат на едната страна на  надворешноста на цементот и од  другата за алвеоларната коска. Игра главно улога при амортизација на забот и амортизација на шокот при кој подлежат забите.

2.  Причини за болеста

Пародонтитисот инфективна болест:

  • Поврзана е со неурамнотеженоста во поглед на оралната флора. Усната празнина е природно населена со бактерии. Се случува нормалната здрава бакетериска флора да биде заменете од патогени бактерии, агресивни за пародонталните ткива. Меѓу бактериите причинители за болеста најчесто ги среќаваме Porphyromonas gingivalis  и Actinobacillus actinomycetemcomitans.
  • Исто така оваа болест е поврзана со грешки на имуниот систем. Лицата кои се заолени од Сида на пример се особено чувствителни.

Некои ризик фактори можат да доведат до развој на пародотитис, како што се тутунот и алкохолот.

3. Симптоми и карактеристики на продонтитисот

Пародонтитисот се манифестира преку различни симптоми, кои што треба да го алармираат пациентот да посети консултација со заболекар:

  • Отечена гингива, црвена , спонтано крвари или при четкањето на забите, понекогаш е болна;
  • се формираат празнини или забите се раделуваат
  • забите почнуваат да стануваат мобилни
  • Појава на лош здив.

4.Компликации на болеста

Пародонтитисот создава ресорбција на алвеоларната коска и ситрукција на пародонталниот лигамент; забот се разлабавува поради загубата на атачаментот. Ако ситуацијата не подлежи на соодветна терапија, можна е ектракција на забот.

Болеста се генерализира за сите заби и влијае врз рамнотежата на дентицијата.

Постојат исто така поврзаности меѓу пародонтитисот и другите болести:

  • Пациентите кои боледуваат од пародонтитис имаат поголеми шанси да развијат кардиоваскуларни болести. Ризикот од инфаркт е двоен.
  • Пациентите кои страдаат од дијабетис имаат поголеми шанси за побрз развој на пародонтитис.
  • Пародонтитисо исто така го зголемува ризикот од добивање на белодробни инфекции.

 Забелешка : Трудниците кои страдаат од некои форми на продонтитис за време на бременоста имаат голем ризик од прерано раѓање.

5. Превенција и лекување на пародонтитисот

 Буко-дентална хигиена

Pour prévenir et enrayer la parodontite, il est indispensable d’avoir une bonne hygiène bucco-dentaire, pour éliminer les bactéries et empêcher la formation de tarte. Il convient :

  • de se brosser les dents deux fois par jour, avec une brosse à dent souple pour ne pas endommager les gencives, changée tous les deux mois ;
  • d’utiliser des bossettes inter-dentaires ou du fil de soie pour accéder aux zones difficiles ;
  • de bénéficier d’un détartrage régulier chez le dentiste.

Surfaçage radiculaire

Le dentiste procède à un nettoyage complet et en profondeur des dents et de leurs racines pour assurer l’élimination des poches parodontales. Ce traitement se déroule sous anesthésie locale.

Traitement antibiotique

Pour détruire les bactéries responsables de la dégradation des tissus, le dentiste propose dans certains cas un traitement antibiotique, sur 7 jours généralement.

Un diagnostic bactériologique est souvent mis en œuvre pour identifier les bactéries responsables et prescrire la molécule la plus adaptée.

Traitement chirurgical

Dans les cas les plus sévères, il est parfois nécessaire d’ouvrir la gencive pour permettre un nettoyage efficace des poches parodontales.

Des techniques de greffes peuvent également restaurer les tissus endommagés :

  • la greffe de gencive, généralement réalisée à l’aide d’un greffon prélevé au niveau du palais ;
  • la greffe osseuse, à l’aide de biomatériaux ou d’un greffon osseux provenant du patient.

Lorsque la dent ne peut être sauvée, elle est extraite et remplacée par une prothèse fixée sur un implant.

Prenez soin de vos dents grâce à nos contenus !

 

Катници

1. Вовед

На број тие се 12, 6 на горната вилица и 6 на долната, нивното име доаѓа од зборот „воденица“ или „мелење“ со што ја означува и нивната функција на мелење на храната. Тие играат примордијална улога во мелењето и раздробувањето на храната.

Овие заби го носат името најчесто според времето на нивната ерупција, па така:

  • Првиот катник го носи името катник на 6 годишна возрас
  • вториот катник го носи името катник на 2 годишна возрас
  • и третиот катник “умникот“ поради задоцнетата и болна ерупција (18-25 или повеќе).

Заедно со преткатниците формираат група на заби кои учествуваат во формирањето на задната низа на алвеоларниот лак и формирањето на оклузијата. Овие заби заедно со нивните соседни заби, преткатниците имаат слична функција врз дробењето и мелењето на храната.

2. Општи карактеристики на катниците

  • Катниците се во снижувачка верига, првиот катник се секогаш појак од вториот и поголем на волумен од третиот.
  • Катниците имаат поголема мастикаторна површина.
  • Катниците имаат секогаш 3,4 или 5 тубери, секогаш имаат два вестибуларни тубери.
  • Катниците имаат 2 или 3 корени (ретко во некои случаи умниците имаат споени корени)

.2.1 Корени 

  • Катниците од максилата имаат оптшо 3 корени, 2 вестибуларни и еден палатинален корен.Ова е така поради волуменот тврдото непце кое може да го развие палатиналниот корен.
  • Корените се класирани според големината:

    a : Палатинални
    b : мезио-вестибуларен
    c : дисто-вестибуларен

  • Мандибуларните корени во главно имаат 2 корени, месиален и дистален, ова е поради недоволната цврстина на телото на мандибулата. Мезијалниот корен е секогаш поголем.

 

  • 2.2  Тубери

    Катниците од максилата имаат 3 тубери или помалку, 3 добро развиени тубери, 2 вестибуларни тубери и еден лингвален тубер. Четвртиот тубер е секогаш помалку развиен.

  • Катниците на мандибулата што се однесува за нив, имаат 4 тубери кои се добро лимитирани и добро развиени но помалку развиени од катниците на максилата.2 вестибуларни тубери и 2 лингвални тубери, петиот е дистален ( и дисто-вестибуларен) помалку  равзиен.

    Туберите од катниците на максилата формираат триаголник и палатиналниот тубер е секогаш споен со дисто-вестибуларниот преку вестибуло-лингвалниот гребен чија насока е мезио-лингвална(или дисто-вестибуларна) овој гребен се наркеува мост на емајлот.

  • Четирите мандибуларни тубери означуваат четириаголник

 

http://csd23.blogspot.mk/2009/05/les-molaires.html

линк

 

Јаболково-млечна ферментација

Што претставува јаболково-млечната ферментација?

Малолактичката ферментација ја опишува биолошката дезаксидација на виното под дејство на бактерии. МЛФ претставува трансформацијата на јаболковата киселина во форма на млечна киселина, послаба киселина и се одвива според следната формула:

COOH-CHOH-CH2-COOH —-> CH3-CHOH-COOH + CO2

Малолактичката ферментација главно се изведува под дејство на бактеријата Oenococcus oeni, порано позната како Leuconostoc oenos.

 Зошто е потребно реализирање на малолактичка ферментација?

La fermentation malolactique s’impose pour l’ensemble des vins rouges

Малолактичката ферментација се извршува за сите црвени вина, бидејќи им дава флексибилност, оформеност и микробиолошка стабилност. Што се однесува пак за белите вина,

Oenococcus oenipuisqu’elle confère souplesse, rondeur et stabilité microbiologique. Concernant les vins blancs, la fermentation malolactique est recherchée en zone septentrionale et est plus rare en zone plus chaudes. Alors que certains cépages comme le Chardonnay sont mis en valeur, d’autres comme le Sauvignon Blanc riches en arômes variétaux sont complètement transformés. En ce qui concerne les vins rosés, le Centre de Recherche et d’Expérimentations sur le Vin Rosé, étudie depuis 2002 la question de la fermentation malolactique sur vins rosés. Les vins rosés où la fermentation malolactique a été réalisée sont plus orangés, moins aromatiques et moins bien appréciés en règle générale.

http://www.vignevin-sudouest.com/publications/fiches-pratiques/maitrise-fermentation-malolactique.php

 

Афти

Премногу болни, афтите се малечки улцерации кои ги напаѓаат јазикот, подот на устата понекогаш внатрешната страна на образите. 40 до 60% од популацијата страда од нивно појавување.

Спонтано или после емотивен шок, или по ингестија на некои продукти афтите можат да се појават и да ви го уништат животот. Но кое е потеклото на овие мали проблеми  кои се премногу болни.

Афтите не се ниту опасни ниту заразни

Pourquoi a-t-on des aphtes ?

Афтите се мали улцерации во устата со дијаметар од 1 до 2 мм. Се развиваат во пределот на устата : устата, јазикот, усните, гингивите, исто така и гениталната мукоза може да биде нападната. Овие афти претставуваат мали кратери со жолта или бела боја опколени со црвен ореол. Тие предизвикуваат премногу непријатни печења. Нивното место може дури и да ја отежни мастикацијата. Најчесто единствени, но ретко можат да се јават во групи од две, три или повеќе.

Ниту се инфективни ниту заразни, не созадаваат ризик за здравјето но само попречување. Тие спонтано се повлекуваат за време од 10 дена без да остваат лузни. Најболниот период е за време на првите 5 дена.

 Причини за афти

Потеклото на афтите го наоѓаме во различни причини кои се однесуваат најчесто на повреди на оралната слузница, алергии или алтерација на имунолошкиот систем.

Повреди на слузницата

Четкање на забите или лошо поставување на денталните апаратчиња, или парче леб кое ја оштетува гингивата, или пак хируршки зафати понекогаш можат да бидат појдовна точка за можни улцерации.

  Исранување

Некои продукти се познати како фаворизатори за појавата на афти: суви овошја ( особено оревите), ананас, млечни прозиводи и зачините. Но глутенот, алкохолот, оцетот и некои кисели производи исто така можат да ги фаворизираат афтите.

 Стресот и заморот

Некои психолошки фактори можат да го фаворизираат појавувањето на овие болки во устата бидејќи влијаат врз имунолошкиот  иситем. Имунодепресивните болести како сидата исто така го фаворизираат појавувањето на афтите.

Некои хормонски фактори поврзани со менструалниот циклус

Некои жени се најчесто засегнати за време на нивниот менструален циклус.

Каренца на витамини и минерали

Афтите можат да с епојават при некои каренци на железо и некои витамини од групата Б ( Б2, Б1, Б2 и и значајно Б6)

Болести и генетски фактори

На крај, некои болести , имунодефициентни кои се третираат со кортикоиди можат да го фаворизирата појавувањето на рецидивни афти. Гентеските фактори објаснуваат зошто некои лица се почесто жртви на вакви проблеми.

Неопасни но болни, афтите се исто така непријатни и имаат тенденција за повторно појавување. Ако премногу често се појавуваат консултирајте се со вашиот лекар.

Селен (Se)-Превенција на „стареење“ и некои канцери

Селенот е олиго-елемент кои поседува антиоксидантски својства и би можел да ја превенира појавата на некои канцери. Влегува во составот на многу прехранбени додатоци.

 За што служи селенот?

Селенот е антиоксидант што значи дека се бори со слободните радикали. Појасно, селенот ги запира процесите на стареење и некои метаболитички нереди на клетките. Овој олиго-елемент учествува во нашиот одбранбен систем. Селенот интервенира во функцијата на тироидната жлезда и во синтезата на машките полови хормони- тестостеронот.

Превенција на „стареење“ и некои канцери

Ако антиоксидирачкото дејство на селенот не е сомнеж, останува да се објаснат дозите на конзумирање на овој додаток во исхраната. Дневната доза доволна на селен е 200 микрограма којашто може да го намали ризикот од некои канцери, како оној на простата. Истражувања ги докажале поволностите на селенот и другите антиоксиданси во превенцијата на некои канцери кај мажите.

Препорачана дневна доза

Препорачаната дневна доза на селенот е од 55 микрограма за возрасни и 70 микрограма за трудници. Во принцип, преку нашата исхрана внесуваме доволно количество на селен и недостатокот е многу редок. Тоа понекогаш ги засегнува лицата кои страдаат од хронични интестинални болести и кои имаат проблеми при дигестивната абсорпција. Недостатокот на селен може да предизвика пад на фертилноста кај мажот, препреки во имунолошкиот систем.Прекумерната количина која е предизвикана со прекумерно внесување на селен може да предизвика кожни проблеми и стомачни болки…

Селенот: Во кои продукти?

Селенот се наоѓа во месата и рибите, но исто така и во некои зеленчуци. Бразилски ореви се исто така познати дека содржат многу селен ( и витамин Е). Други продукти- кои полесно се наоѓаат од Бразилските ореви! – се:

  • бубрези, црн дроб, живина
  • Туна, морски плодови, школки , лосос,
  • Сирење
  • Црвена пиперка, суво грозје, леќа, бадеми, печурки.

 Наши совети

  • Ако регуларно конзумирате додатоци во исхраната не поминувајте ја препорачаната доза од 400 микрограма дневно.
  • Не земајте додатоци на селен ако имате проблеми со тироидната жлезда без да се советувате со вашиот лекар.
  • Ако сте бремена или доете не е препорачано земање на селен. Неговото внесување преку исхраната е доволно.

Извори и забелешки: Земањето на додатоци во исхраната како витамини и минерали антиоксиданти значајно ја намалува инциденцата на канцер и морталитет кај мажите покажува една студија на Suvimax објавено од министерството за здравје, 2003. Rayman MP. The Importance of Selenium to Human health. Lancet 2000; 356: 233-41.


Објавено од:  Dr. Nicolas Evrard (19.август 2013)

Оригинален текст на линк: http://www.onmeda.fr/oligo-elements/selenium.html

Превод : Никола Богевски

img_9000

Анатомија и номенклатура на заби

Номенклатура на забите – нумерирање

Се со цел за време на комуникација меѓу стоматолози и персоналот се користи систем кој помага прецизно да се идентификува секој заб благодарение на број. Тоа овозможува да се одбегнат сите забуни и да се намалат шансите за грешки меѓу вербалната и пишаната комуникација.

Систем од Меѓународното Здружение на Стоматолози

 

  • Nomenclature dentaire FDI numérotation dentaire, dentition DolisiНајчест користен систем е системот на Меѓународното Здружение на Стоматолози и овој систем се користи во Квебек и канада и е користен од голем број европски земји.
  • Секој заб е обележан со број од две цифри. Секој лак (горен или долен ) содржи осум трајни заби нумерирани од центарот кон назад со број од 1 до 8 за трајната дентиција.
  • Секој лак е поделен на 2 квадранта или полулакови, десна и лева, покажани од првата цифра. Горниот десен квадрант е 1 а горниот лев квадрант е 2. Долниот лак ги содржи квадрантите 3 ( доле, лево) и 4 (доле десно).
  • Забите од квадрантот 1 се нумерирани со број почнувајќи од 1 а потоа следи цифрата која го означува забот ( од 1 до 8). Забите од вториот квадрант започнуваат со 2 и така за сите квадранти. Исто, во првиот квадрант трајните заби се нумерирани од 11 до 18, за вториот квадрант од 21 до 28, за третиот квадрант од 31 до 38 и за четвртиот квадрант од 41 до 48.
  • За млечната дентиција ( први или „млечни заби“)  се поставува истиот систем но не до 8 туку до 5 во секој квадрант, но сега првиот квадрант започнува со бројот 5 (51 до 55), вториот квадрант со бројот 6 (61 до 65), третиот квадрант со бројот 7 (71 до 75)  и четвртиот квадрант со бројот 8 (81 до 85).
  • Мешана дентиција ( бидејќи има постојани заби и млечни заби во почетокот на периодот на транзиција). Двата система се користат наизменично. Така  од првиот квадрант 16 е позади 55 и 54 .
  •  Секој квадрант содржи осум трајни заби кои се нумерирани на следниот начин:
    • Инцизиви: горни десни (11,12) горни леви (21, 22), долни леви (31,32) и долни десни (42,42) ( за сите 8 инцизиви вкупно).
    • Канини: горен десен (13), горен лев (23), долен лев (33) и долен десен (43) (4 канини).
    • Премолари: горни десни (14, 15), горни леви (24, 25), долни леви ( 36, 37), и долни десни (44, 45) (има вкупно 8 премолари).
    • Молари: горни десни (16, 17), горни леви (26,27), долни леви (36,37) и долни десни (46, 47).
    • Умници ( трети молари): горен десен (18), горен лев (28), долен лев (38) и долен десен (48) има вкупно 12 молари.

 Odontogramme, numérotation dentaire nomenclature FDI orthodontie

 Површини на забите

Секој заб има повеќе површини.

  • Лабијална: површината од страна на усните за предните заби ( инцизиви и канини).
  • Букална: површина од страна на образите за задните заби ( премоларите и моларите). Овие одговараат на
  • Лингвална: страна кон јазикот за сите заби (предни или задни).
  • Оклузална: мастикаторна површина за задните заби.
  • Инцизална: раб на инцизивите ( работ на врвот од коронката)
  • Мезијална: интерпроксимална страна ( меѓу забите кои се спојуваат) сместена најблизу до медијалната линија.
    alignement de la ligne médiane dentaire
  • Дистална: апроксимална провршина (меѓу забите кои се спојуваат) сместена подалеку од медијалната линија.

s Мезијални линии

  • Мезијалната линија на забите: замислена линија меѓу двата централни инцизиви. Има горна и долна мезијална линија.
  • Il existe aussi une ligne médiane faciale. Idéalement si toutes les dents sont présentes et bien alignées et que le visage est symétrique, les lignes médianes dentaires et faciales seront alignées.
  • Исто така постои и лицева средишна линија. Ако сите заби се присутни и лицето е симетрично, лицевата средишна линија и мезијалната линија на забите се споени.

Système de numérotation dentaire universel. Orthodontie et dentisterie

Американски систем на нумерирање на забите

 

  • Овој систем се користи во САД, и започнува од 1 на горната десна страна и завршува до долната десна страна на мандибулата со 32 заб (третиот молар).

 

 

 

Diagramme de l'anatomie d'une dent

 


Линк кон оригинален текст : https://www.orthodontisteenligne.com/blogue/anatomie-dune-dent/

Превод и обработка : Никола Богевски, студент на ФМН, забен техничар и протетичар

img_9000

 

 

 

Опасни нивоа на метали во повеќето француски и европски вина

 

 

Поголемиот дел од белите и црвените вина кои произлегуваат од европските држави содржат потенцијални опасни дози на најмалку седум метали, според една студија објавена во Chemistry Central Journal.

Една чаша вино од најконтаминираните вина не е опасна. Но да се пие една чаша на ден, постојана навика во Европа и Америка, може да биде премногу опасна сметаат Declan P. Naughton и Andrea Petroczi  Кингстон Универзитетот ( Лондон).

Naughton  заклучува секојдневна опасност, Здравствениот секојдневен таргет, за 15 европски земји, Јужна Америка и Средниот Исток. Секојдневниот здравствен таргет беше заклучен од Американската агенција за заштита на околината за да се определат безбедносните нивоа за фреквентно изложување на подолг период во зависност на разновидноста на хемиската супстанца. Во нивниот заклучок, авторите не ги пресметале прекумерните конзумации и ефектите на интеракција со другите потенцијални токсини.
Котирањето над 1 покажува опасност за здравјето. Вината имале најчесто квота од 50 до 200 на една чаша. Некои вина имале и квота од 350. Во споредба со квотите кои покажувале опасности и загрижености од контаминација на метали во морските плодови која била од 1 до 5.

Јоните на метали кои во поголем дел влегуваат во контаминацијата се јоните на ванадиумот, манганот и бакарот. Четири други метали кои котираат над 1 се цинкот, никелот и оловото.

Триесет други метали се наоѓаат во вината, но нивната квота за опасност не треба да се смета бидејќи безбедносните квоти на овие метали се непознати.

Прекумерното внесување на јони на металите е значајно поврзано со Паркинсовата болест. Потоа претставуваат невролошки проблеми, овие јони можат да ги оштетат оксидативите кои најчесто предизвикуваат хронични воспалителни проблеми. Тие се сомничат за почетоци на канцерите.

Parmi les 15 pays étudiés, 3 avaient des niveaux sécuritaires de métaux lourds: l’Italie, le Brésil et l’Argentine.

Меѓу 15 земји кои се проучувани, 3 од нив имале безбедносно ниво на тешки метали : Италија, Бразил и Аргентина. Максимални квоти за опасност биле најдени во вината на следниве земји:
Унгарија, Словачка, Франција, Австрија, Шпанија, Германија, Португалија, Грција, Чешка, Јордан, Македонија, Србија

Унгарија и Словачка имале максимална квота над 350. Франција, Австрија, Шпанија, Германија и Португалија имале максимална квота над 100.

Изворот на овие метали е непознат.

 

Naughton  и Petroczi  не ги емреле тешките метали директно во вината но ги рачунале квотите за опасност од објавите објавени во научни списанија. Бидејќи немале податоци за тешки метали во американските вина , па затоа не ги внесиле во нивните анализи.

Овие резултати ги поставуваат во прашање бенефициите на виното за здравјето сметаат истражувачите. Овие бенефиции се поврзани со антиоксидатнските својства на некои состави на виното. Металите присутни во вината можат да бидат про-оксиданти.
„Винската индустрија треба да најде начин да ги отстрани тешките метали од вината, или да најде од каде тие доаѓаат и како тешките метали се наоѓаат во вината “ вели Naughton.
Етикетата на вината треба да го покажува количеството на тешки метали кои ги содржат, смета тој. Повеќето вина не ги содржат. Па, да оставиме на консуматорите да одлучат дали сакаат тешки метали.